چرا پرامپت برای هوش مصنوعی کار نمی‌کند؟

پرامپتی که با هوش مصنوعی درست کار نکنه بدتر از نداشتن پرامپت هستش!  حالا می‌خوایم در مورد یه فرمول طلایی واقعی ( نه رویا فروشی) صحبت کنیم که می‌تونه کمک کنه پرامپت‌های دقیق‌تری بنویسید و کمتر با AI اصطکاک داشته باشید.

راز این فرمول طلایی در این سه واژه نهفته‌اس: استراتژی (راهبرد)، تاکنیک و تکنیک که معمولا افراد درک درستی این واژگان ندارن! مخصوصاً وقتی پای هوش مصنوعی میاد وسط. نتیجه چی می‌شه؟ پرامپت‌های عجیب‌غریب و طولانی، خروجی‌های نصفه و نیمه‌، و کلی وقت تلف‌شده و بدتر از همه ناامیدی!

واقعیت اینه که تفاوت این سه سطح خیلی ساده‌ست، ولی کمتر کسی درست توضیحش داده.
تو این مطلب می‌خوام با یه مثال فوتبالی شروع کنم، بعد بیام سر برنامه‌نویسی و AI، و نشون بدم چطور می‌تونی AI رو تو جای درستش بذاری تا کمتر اذیت شی.

این مدل فقط مال فوتبال یا کدنویسی نیست. تو تقریباً همه ابعاد زندگی جواب می‌ده. از مدیریت پروژه گرفته تا تصمیم‌های شخصی و روزمره.

تاثیر استراتژی، تاکتیک و تکنیک در پرامپت‌های هوش مصنوعی

اول یه چیز رو روشن کنیم: ریشه‌ی این کلمات از دنیای نظامی میاد، ولی دیگه لازم نیست بریم سراغ جنگ و ژنرال‌ها. مفهومش خیلی عمومی‌تر شده.

حالا ببینیم تو فوتبال چطور کار می‌کنه:

یه مثال ملموس تر:
فرض کن فدراسیون تصمیم می‌گیره ایران با برزیل بازی کنه. ممکنه ببازیم. ممکن نه حتما می‌بازیم 😅. این یه شکست تاکتیکیه، ولی می‌تونه یه برد استراتژیک باشه؛ چون بازیکنا دیگه از تیم‌های بزرگ نمی‌ترسن و تجربه کسب می‌کنن.

همون‌طور که می‌بینی، این هرم تو زندگی عادی هم کاربرد داره. فقط کافیه یادت باشه:

• استراتژی = جهت کلی و راهبرد بلندمدت
• تاکتیک = روش رسیدن به اون جهت
• تکنیک = مهارت اجرای روش

خب سوالی که ایجاد میشه اینا چه ارتباطی با کار نکردن پرامت ما داشت؟ هوش‌ مصنوعی دقیقا با prompt کار می‌کنه. اما اگر جای درستی از پرامت استفاده نکنیم  یک ابَر مشکل غیرقابل حل ایجاد کردیم. درواقع دونستن این موضوع اول کمک می‌کنه شما تصمیم‌گیری یا وظایف‌تون طبقه‌بندی بشه و در نهایت بدونید در کدام طبقه چه محدودیت‌هایی در اعمال prompt دارید و چطور باید از پس این موضوع بر بیاید.

شیوه طرح‌ریزی برای بهترین پرامپت و کاربرد در برنامه‌نویسی

اینجا دیگه موضوع جدی‌تر می‌شه، چون خیلی از بچه‌ها دارن از هوش مصنوعی اشتباهی استفاده می‌کنن. و مدام اذیت میشن بدون وقت‌کشی بریم سر اصل مطلب:

نسخه‌ی کاربردی‌ترش خیلی مختصر اینه:

نکته‌ی کلیدی اینه:
AI تو سطح تکنیک می‌درخشه. وقتی ازش می‌خوای استراتژی یا حتی تاکتیک مناسب بده: باید یک تصویر کامل از نیازها و شرایط پروژه داشته باشه و ده‌ها مورد دیگه داشته باشه، که بیانش در قالب پرامپت تقریباً غیر ممکنه. معمولاً پرامپت‌هات پیچیده و خروجی‌هات سطحی و غیر قابل استفاده می‌شه. ولی وقتی فقط تکنیک ازش می‌خوای، کار تمیز و قابل‌کنترل درمیاد.

خلاصه اینکه برنامه‌نویس باید بیشتر از AI درگیر باشه، نه برعکس.

نکته: شاید شما بگی من هنوز سنیور نیستم. پس چه کار کنم!؟ اتفاقا هیچ سنیوری از روز اول سنیور به دنیا نیومده. بی‌تعارف اینجا مرحله رشد تو فراهم شده. سعی کن خودت مثل یه سنیور تصمیم بگیری و آزمون و خطا کنی و تجربه کسب کنی، در دنیای امروز سرعت آزمون و خطا با کمک AI بسیار کمتر شده.

در ضمن وقتی از هوش مصنوعی استفاده می‌کنیم به معنی این نیست که «آدما همه مردن 😁». می‌تونی هم از هوش مصنوعی و هم از سنیورها مشورت بگیری، البته نه یک مشورت خام، بلکه سعی کن دلیل پیشنهادها رو هم بفهمی، نه اینکه چشم‌بسته قبول کنی.

مثال کاربردی چگونگی استفاده از استراتژی تا تکنیک در پرامپت برنامه‌نویسی

فرض کن قراره یه امکان ساده مثل «سیستم نوتیفیکیشن» رو اضافه کنیم.

• استراتژی یا راهبرد (سنیور تصمیم می‌گیره):
  نوتیفیکیشن‌ها باید مقیاس‌پذیر باشن، از صف استفاده کنیم و بتونیم بعداً کانال‌های مختلف (ایمیل، پوش، پیامک) اضافه کنیم.
  • هوش‌مصنوعی کجای مجراست: تقریباً استفاده جدی در این حوزه واقعاً یک اشتباه راهبردی است. و نوشتن پرامپت صحیح در این حوزه تقریباً غیر ممکن هستش یا باید یک کتاب کامل بنویسی😅
• تاکتیک (برنامه‌نویس تصمیم می‌گیره):
  از یه صف پیام استفاده می‌کنیم، یه سرویس جدا برای ارسال می‌سازیم و رویدادها رو از بقیه‌ی سیستم جدا نگه می‌داریم. و از چه کتابخونه‌ای استفاده کنیم که اولیت‌های ما رو بیشتر پوشش بده.
  • و هوش‌مصنوعی کجاست اینجا: این مرحله جایی که مشورت با AI می‌تونه در پیشنهاد و پیدا کردن کتابخونه کمک کنه و lib های مورد نظرما رو نقد کنه. ولی تصمیم نهایی باید با ما و با مسئولیت ما باشه! اگر یک لحظه وسوسه شدی خوب بذار نیاز هامو به AI بگم و کارم رو راحت کنم. همون لحظه ورود به سیاه‌چاله است که سطح بعدی (تکنیک) رو هم خراب می‌کنه.
    متاسفانه تا الان AIها میل شدیدی به Over-engineering یا همان بیش‌مهندسی دارند. اگر دوست دارید با بمب ساعتی به نام over-kill هم مواجه بشید، اینجا نقطه خوبی برای سپردن کار به AI هستش. 😋
• تکنیک (اینجا پای AI وسط میاد):
  «این تابع رو بنویس که پیام رو از صف بخونه و بر اساس نوع کانال ارسال کنه یا «برای این کلاس تست واحد بنویس.» این حتماً و حتماً باید طبق رویکردهای تاکتیکی انتخاب شده باشه و در پرامپت‌تون به AI رویکرد‌هاتون رو اعلام کنید!»

اگه برعکس عمل کنی و از AI بخوای کل معماری نوتیفیکیشن رو طراحی کنه، معمولاً یه چیزی تحویلت می‌ده که نصفه‌نیمه‌ست و باید کلی وقت بذاری درستش کنی. ولی وقتی فقط تکنیک رو بهش بسپاری، سرعتت می‌ره بالا و کنترل هم دست خودته. تازه پیشنهاد می‌کنم مرحله به مرحله task ها خورد بشه و تحویل AI بشه، البته میشه برای بررسی نهایی تاکتیک از agent خوب کمک گرفت تا از عملکردمون مطمئن تر شیم.

نتیجه‌گیری

من قبلاً مطالعاتی تو حوزه علوم استراتژی داشتم و این تفکیک سه‌لایه در جای جای زندگیم خیلی کمکم کرده. هم تو کار، هم تو تصمیم‌گیری‌های روزمره. برای همین خواستم ساده‌ش کنم و با بچه‌های برنامه‌نویس به اشتراک بذارم.

خلاصه داستان اینه:
استراتژی رو خودت (یا سنیور) تعیین کن، تاکتیک رو خودت بچین، و تکنیک رو بسپار به AI ولی مواظبشم باش.
این ساده‌ترین راهیه که هم از هوش مصنوعی درست استفاده کنی، هم پرامپت‌های عجیب‌غریب ننویسی.

اگه این مدل رو یه بار تو پروژه‌ت امتحان کنی، احتمالاً متوجه می‌شی چقدر سرت خلوت‌تر می‌شه و نتیجه دلخواه‌تری می‌گیری! در واقع اصطکاک خودتون با AI رو به کمترین میزان ممکن می‌رسونید.

به یاد مبین قاسم‌پور که در دیگر در جمع ما نیست 🖤

‌A1Gard

اول از همه کوچک ترین عضو مجموعه 4xmen بنده حقیر هستم.
در ثانی یک توسعه دهنده هستم زمینه های تخصصی کارم :‌
Delphi, Rust ,PHP, JavaScript, Unreal engine, asm, Dart
و علاقه مند به لینوکس، RCE ، کریپتوگرافی هستم.
تا الان حضرت حق اینا رو به ما داده و هر وقت که بخواد ازمون میگیره دست خودشه.

یا حق، با حق، تا حق